أَنْ تُصَلِّىَ فِيهِ حَتَّى تَسْتَيْقِنَ أَنَّهُ نَجَّسَهُ .

--> [ 1 ] در اين روايت گرچه مفاد تصريح بر طهارت مانند روايت سابق نيست الّا اينكه ظهور در طهارت اهل كتاب به دو وجه قوىّ مىنمايد : اوّل اينكه : بر حسب استعمال متعارف لباس و اقتراب با رطوبت بدن و يا رطوبت خارجى اگر نگوئيم قطعاً تماس مُسرى با بدن كتابى حاصل مىشود ، لااقلّ ظنّ غالبِ رافع اصل در اينجا محقّق مىباشد . چه اينكه همانطور كه مرجّح است جريان اصل در صورت احتمال تبدّل موضوع تا جائى محكّم است كه ظنّ متاخم به علم كه همان علم عادى عرفى است در بين نباشد و الّا از جريان اصل ممانعت مىكند كَما حُقّقَ فى محلّه . دوم اينكه : راوى با وجودى كه علم به احراز مورد در خصوص اهل كتاب دارد سؤال از امام را دربارهء اكل خنزير و شرب خمر قرار داده است و عدم سؤال از نجاست ذاتى اهل كتاب ناشى از ارتكاز مسلمين بر عدم نجاست ذاتى آنها بوده است . 11 - مُحَمَّدُ بنُ يَعقوبَ ، عَن مُحَمَّدِ بنِ يَحيَى ، عَن أحمَدَ بنِ مُحَمَّدٍ ، عَنِ ابنِ مَحبوبٍ ، عَنِ العَلاءِ بنِ رَزينٍ ، عَن مُحَمَّدِ بنِ مُسلِمٍ قالَ : سَأَلْتُ أَبَاجَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ عَن آنِيَةِ أَهْلِ الذِّمَّةِ وَ الْمَجُوسِ . فَقَالَ : [ 1 ] - وسائل الشّيعة ، كتاب الطّهارة ، ابواب النّجاسات ، الباب ( 74 ) ، حديث 1 ، ج 3 ، ص 521 .